تبلیغات تبلیغات فرصتی تا اوج
>
رمضان ماه میهمانی خدا، قطعهای از بهشت است كه خداوند در جهنم سوزان دنیای مادی ما درهای رحمت را در آن میگشاید و به ما فرصت میدهد كه بر سر سفره الهی در این ماه بنشینیم و شمیم بهشت را استنشاق كنیم.
بعضی از انسانها فقط همان سی روز عطر و بوی بهشت را تنفس میكنند، بعضی به بركت آن سی روز، همه سال را و بعضی همه عمر را، برخی هم از كنار آن، غافل عبور میكنند كه مایه تاسف و خسران است.
ماه رمضان با توجه به تعریف قرآن كریم افضل ماه و شب قدر برتر از هزار ماه است.
در این ماه قرآن كتاب آسمانی و مشعل فروزان هدایت از ملكوت آسمانها بر قلب مبارك پیامبر اسلام(ص) فرود آمد و سالها بعد شاهد وصال نورانیترین شب زندهدار شبهای قدر شد.
شب قدر شب قرآن، نور خدا و ناطق قرآن را با خود همراه ساخت تا حقیقتی جاودانه یابد.
شب قدر همراه با ضربت خوردن و شهادت مولای متقیان امام علی (ع) است و در این شبهاست كه امام بزرگوار ما به رستگاری رسید.
علی(ع) كسی است كه دانش كتاب خدا در سینه اوست، او كسی است كه خداوند راز خود را در دل او ودیعه نهاده است، او آیت عظمای حق و روشنی آشكار عدالت مطلق است، عشق او آیینه دل را صفا و جلا میدهد و ولای او مرز قبولی طاعات بندگان است.
این روزها نوای جانسوز ذكر"یا علی" سینه همه محبان و دردمندان حق را می شكافد و قطرات اشك، روح و جان دلخستگان طریق عشق را جلایی تازه میبخشد.
آری لیالی قدر خلوتگاه همه عاشقانی است كه با سوز دل و اشك دیده پروانه وار گرد شمع وجود یار میسوزند.
؛
>
آن شب تنهاترین شب كوفه و خسوفیترین شب تاریخ بود ، روح الهی در سكوت غمگین شب به پرواز ملكوت در آمده بود، زمین از این فاجعه میلرزید، ستون های مسجد كوفه مرثیه سر داده بودند، علی(ع) آن مرد عدالت در بستر شهادت آرمیده بود.
محراب كوفه در سكوتی فرو رفته بود، بیوه زنان و طفلان بیپدر در غبار سنگین آن لحظههای جان فرسا دیدهها را بر در دوخته و منتظر باز شدن آن با دستان یتیم نواز مولایشان بودند كه باز هم پدر و پناهشان بیاید و برایشان قوت شبانه بیاورد.
ایتام و بیپناهان با طنین گامهای او مانوس بودند، كوفیان در میان دستان آكنده از شرم، مردی از تبار عرشیان را با فرق شكافته به عرشیان تقدیم میكردند.
آری مسجد كوفه صبح روز ۱۹رمضان سال چهلم هجری با طنین صدای ملكوتی مولایش كه فرمود به خدای كعبه رستگار شدم در سكوتی ابدی خاموش شد.
در عرش و فرش غوغایی بر پا شد جبرییل در میان زمین و آسمان فریاد برآورد كه به خدا پایههای هدایت فرو ریخت و دیوارهی عروه الوثقی در هم شكست.
خدا در كتاب هدایت گر بشر خاكی در آیات خود از چهره انسانی این عرش نشین كه اندك زمانی همسایه انسانهای زمین شد پردهها برداشته و چهره او را نمایان كرده، گاه او را صاحب ولایت، گاه صادق و در جایی دیگر نماینده كمال دین و اتمام نعمت پروردگار بر خلق معرفی كرده است.
روایت است كه نبی اكرم(ص) درباره این بزرگ مرد تاریخ اسلام میفرماید:
اگر همه آسمانها و زمین در كفهای از ترازو و ایمان علی(ع) در كفه دیگرش گذاشته شود حتما كفه ایمان علی(ع) سنگین تر خواهد بود.
با این تفاسیر به وضوح دیده میشود كه علی(ع) وجود الهی و آسمانی دارد.
امروزه جوانان در پی مرادی هستند كه صحرای سینه عطشناك آنان را با آب معرفت و عرفان و اندیشه سیراب سازد و این سرچشمه زلال كه طواف معرفت و اندیشه او جزیی از عبادت محسوب میشود كسی جز علی بن ابی طالب نیست.
عارفان رمز و راز آفرینش و میوه هستی را انسان كامل میدانند. در نگاه آنان انسانهای كامل آیینهی تجلی و مظهر اسماء و صفات خداوندیاند كه با شناخت آنان میتوان به شناخت بیشتر حضرت حق نایل شد.
حضرت علی(ع) كاملترین انسان در معركه عشق و عاشقی است و اوست كه در میان آدم، ساغر عشق را به طور كامل نوشیده و دعوت حضرت ساقی را بدون ذرهای كاستی لبیك گفته است.
از مهمترین شرایط سیر و سلوك در نگاه عارفان همراهی از ولی و به تعبیری پیر طریقت است كه والاتر و درخشانتر از نبی اكرم(ص) و به دنبال آن علی(ع) در این جهان خاكی یافت نخواهد شد.
وجود این دو نور جدا شده از پروردگار جهانیان در زمین افتخاری است بس بزرگ برای انسان، انسانی كه تشنه دست یابی به حق و حقیقت است.
>
<
جایگاه و شایستگی امام علی(ع) نه تنها از طرف صاحب نظران شیعه بلكه از طرف همه فرقهها و مذاهب اسلامی و غیر اسلامی نیز بیان شده است.
امیر المومنین(ع) در میان تمامی اندیشمندان در گذشته، حال و آینده جایگاه ویژهای دارد زیرا تنها كسی است كه نماینده كل تاریخ بشری و حامل رسالتهای الهی پیامبران است.
جبران خلیل جبران از علمای بزرگ ، مرد هنر و صاحب ذوق در ستایش علی چنین میگوید: به عقیده من علی ابن ابیطالب پس از پیامبر نخستین مرد از قوم عرب است كه با همه وجودش فضایل كامل بودن را در قوم خویش دمید و آهنگ آن را به گوش مردمی رسانید كه پیش از آن مانند آن را نشنیده بودند و در بین تاریكیها و جاهلیت از روش روشن او متحیر ماندند.
شبلی شمیل دانشمند و شاگرد برجسته مكتب داروین و نخستین كسی كه نظریه قوه را در شرق منتشر كرد و سپس بر ضد مكتب استاد خود كه فردی الهی بود با اصرار در انكار مقدسات، جهان ماوراطبیعت و توحید نیز در برابر شخصیت علی(ع) سر تعظیم فرود آورده و درباره او چنین گفته است : امام و و پیشوای انسانها علی بن ابیطالب بزرگ بزرگان و یگانه نسخهای است كه با اصل خود پیامبر مطابق است هرگز اهل شرق و غرب سخنرانی نظیر او را در گذشته و حال ندیده است.
همچنین جرج جرداق مسیحی و نویسنده لبنانی درباره حضرت علی (ع) میگوید:
ای دنیا چه میشد اگر همه نیروهایت را در هم میفشردی و دوباره شخصیتی مانند علی با آن عقل، قلب، زبان و شمشیر نمودار میكردی.
و شبهای قدر فرصتی است كه دیگر بار خداوند متعال به ما ارزانی داشته تا نفسهای خود را با ذكر یا علی معطر سازیم و با جان و دل به سخنان گهر بار و فرمایشاتش بیاندیشیم باشد كه پیروی از امام متقیان راهگشایی برای ملكوتی شدن لحظههای زندگانیمان و ره توشهای برای سفر به آخرت باشد.
ندای الغوث الغوث شب زندهداران وصال حق، در نیمه شبهایی از نور و معنویت شنیدنی است و مژده آسمانی شدن و اوج گرفتن تا ملكوت را ندا میدهد.
لیالی قدر بهترین فرصت برای پاك شدن از زنگارهای دنیوی و رسیدن به وصالی متعالی است و خوشا به حال آنانی كه از این لحظههای ناب نهایت استفاده را میبرند.
امید است به بركت شبهای قدر و به یمن ندای یا علی در شبهای قدر ، بركت ندای یا علی چونان مشعلی در تاریكی روزگار، فرا روی آدمیان قرار گیرد و ما بتوانیم در پرتو نور وجود آن فرزانه گام برداریم.
>
انشاءالله
